Wie zich verdiept in psilocybine stuit onvermijdelijk op twee termen: paddo’s en truffels. Ze worden vaak door elkaar gebruikt, maar ze zijn niet hetzelfde. En dat onderscheid is niet alleen botanisch interessant — het heeft ook juridische en praktische gevolgen. Dit artikel legt het verschil helder uit.
Wat zijn paddo’s?
Paddo’s is een verkorting van paddenstoelen — in dit geval de bovengrondse vruchtlichamen van bepaalde schimmelsoorten die psilocybine bevatten. De bekendste soorten zijn Psilocybe cubensis, Psilocybe semilanceata (ook wel kaalkopje) en Psilocybe cyanescens. Ze groeien boven de grond, hebben een hoed en steel en zien eruit als gewone paddenstoelen.
In Nederland zijn verse en gedroogde paddo’s verboden. Na een fataal incident in 2008 werden verse paddo’s op de lijst van verboden middelen geplaatst. Gedroogde paddo’s waren al langer verboden.
Wat zijn magische truffels?
Magische truffels zijn sclerotia: compacte, ondergrondse structuren die dezelfde schimmel aanmaakt als reservevoedsel. Ze groeien dus onder de grond en zien er heel anders uit dan paddo’s — meer als kleine, bruine knobbels of onregelmatige klompjes.
Biologisch gezien zijn truffels en paddo’s onderdeel van dezelfde schimmel — maar juridisch worden ze in Nederland anders behandeld. Truffels vielen buiten de wetgeving die in 2008 werd aangescherpt, omdat ze op het moment van de wetwijziging niet expliciet werden genoemd. Dit heeft geleid tot de huidige situatie: truffels zijn legaal verkrijgbaar, paddo’s niet.
Bevatten truffels en paddo’s dezelfde stof?
Ja. Beide bevatten psilocybine en psilocine — de stoffen die verantwoordelijk zijn voor het psychedelische effect. De concentratie verschilt per soort en per kweekomstandigheid, maar de werkzame stof is identiek.
In de praktijk worden truffels soms als iets milder beschreven dan paddo’s, maar dat heeft meer te maken met dosering en variatie per product dan met een fundamenteel verschil in werking. Bij een vergelijkbare hoeveelheid psilocybine is de ervaring vergelijkbaar.
Smaken ze anders?
Beide smaken uitgesproken aards en zijn voor veel mensen niet aangenaam. Truffels worden soms beschreven als nootachtig of bitter. Paddo’s hebben een meer uitgesproken, ‘schimmelachtige’ smaak. In een ceremoniële setting worden beide soms gecombineerd met iets zoets of in thee ingenomen om de smaak te dempen.
Wat zijn de praktische verschillen bij gebruik?
Buiten de juridische status is er een belangrijk praktisch verschil: truffels zijn in Nederland legaal verkrijgbaar en kunnen worden gebruikt in een professionele ceremoniële setting. Paddo’s zijn dat niet — gebruik van paddo’s brengt juridische risico’s met zich mee, zowel voor de gebruiker als voor de begeleider.
Truffels zijn ook beter gestandaardiseerd in aanbod: ze worden doorgaans vers geleverd in vaste hoeveelheden (vaak per 15 of 22 gram), wat dosering iets voorspelbaarder maakt dan bij zelf geoogste paddo’s.
Conclusie
Paddo’s en truffels bevatten dezelfde werkzame stoffen en leiden tot vergelijkbare ervaringen. Het grootste verschil is juridisch: truffels zijn legaal in Nederland, paddo’s niet. Voor wie een ceremoniële ervaring overweegt in een professionele setting, zijn truffels de enige verantwoorde keuze — veilig, legaal en gedoseerd beschikbaar.
Wil je meer weten over hoe een truffelceremonie eruitziet in de praktijk? Lees dan verder op deze site of vraag een vrijblijvende intake aan.
Overweeg een intake gesprek.
Een psilocybine truffelceremonie is niet voor iedereen. Maar als je hier bent aangekomen, is het wellicht het verkennen waard.